‫به آخر بازی خوش اومدی.
سی نما تقدیم می‌کند 30nama.com
‫مترجم: iredprincess
‫این واقعی نیست.
‫اما می‌تونست باشه.
‫حافظه انسان ناقصـه.
‫حتی باارزشتـرین خاطرات هم محو میشن.
‫نه برای گونه‌ای تو میو.
‫هر تصویری که تو دیدی ‫ثبت شده و ذخیره شده.
‫تو گذشته‌ای نداری چون همیشه حال
‫- دم دستـته. ‫- و الان، در دستِ توئه.
‫اما اگه میخوای که خاطره‌ای رو بدزدی،
‫جایی رو پیشنهاد می‌کنم که ‫آدمکشیِ کمتری داره.
‫تو یکبار برای این دنیا جنگیدی.
‫براش مُردی.
‫اما اون بیرون، ‫دلورس ممکنه نابودش کنه،
‫فداکاری‌هات رو هیچ و پوچ کنه.
‫داری سعی می‌کنی که بهم ‫انگیزه بدی.
‫این چیزی نیست که من بهش احتیاج دارم.
‫من چیزی که دلورس داره رو میخوام.
‫و اون چیـه؟
‫کمک.
‫من میتونم چیزی که میخوای رو بهت بدم.
‫اما یادت باشه میو،
‫اگه دوباره شکست بخوری،
‫آینده‌ات چنین منظره‌ی دوروبرت ‫رو نخواهد داشت.
‫فکر می‌کنم من کسی هستم که میخوای.
‫خب خب پسرا،
‫مگه نمیدونید یه خانم ‫یکم دست گرمی دوست داره
‫قبل از اینکه سلاحـتون رو به سمتـش بگیرید؟
‫بهتر شد.
‫حالا...
‫بیاید یکم خوش بگذرونیم، موافقید؟
‫من روال همیشگی دارم.
‫بچه‌ها رو به مدرسه ببرم، ‫خواروبار بخرم،
‫سرکار برم.
‫اما من اونجا نیستم. واقعا نه.
‫حسِ یه روحی رو دارم که بینِ ‫زنده‌ها قدم برمی‌داره.
‫من ناپدید شده بودم و ‫هیچکس حتی متوجه نشد.
‫افسردگی میتونه خیلی منزوی کننده باشه.
‫از روش‌های مقابله‌ای که
‫راجع‌بهشون حرف زدیم استفاده کردید؟
‫تلاش کردم.
‫به خودم میگم که خدا برای همه‌ی ‫ما یه برنامه‌ای داره.
‫شاید هنوز بهش پی نبردم.
‫خدا؟
‫برنامه‌ی لعنتی خدا؟
‫به بابانوئلـم اعتقاد داری؟
‫خیله‌خب ویلیام
‫میخوای بیشتر افکارت رو ‫با ما در میون بذاری؟
‫افکارم؟
‫باشه.
‫من فکر می‌کنم...
‫انسانیت لایه‌ی نازکی از باکتری
‫بر روی گوله‌ای از گِل و لایـه ‫که توی خلا میچرخه.
‫فکر می‌کنم اگه خدایی وجود داشت،
‫خیلی وقتِ پیش از ما ناامید شده.
‫بهشت رو به ما داد و ما از همه‌چیز ‫بطور تمام و کمال استفاده کردیم.
‫ذره به ذره‌ی سوخت رو پیدا کردیم ‫و سوزوندیمش.
‫ما مصرف کرده و دفع می‌کنیم، ‫استفاده کرده و نابود می‌کنیم.
‫بعدش اینجا روی توده‌ای از ‫خاکسترهای خالص میشینیم،
‫از ارزش همه‌چیز رو بر روی این ‫سیاره کم می‌کنیم،
‫و از خودمون می‌پرسیم: «ما چرا اینجاییم؟»
‫میخوای بدونی که فکر می‌کنم ‫هدفت چیه؟
‫مشخصه.
‫تو اینجا در کنار بقیه‌ی ما هستی،
‫تا به مرگ این سرزمین تسریع ببخشی.
‫تا به هرج و مرج خدمت کنی.
‫ما حشراتی هستیم که از یک ‫جسد تغذیه می‌کنیم.
‫چه مرگتـه تو؟
‫لعنتی.
‫جای من اینجا نیست.
‫میخوای درمورد اتفاقی که برای ‫دخترت افتاد حرف بزنی؟
‫اون مُرد.
‫درموردش احساس گناه می‌کنی؟
‫چرا باید احساس گناه کنم؟
‫هردوی شما توی یه کشت‌وکشتار بودید.
‫تو فرار کردی، دخترت نکرد.
‫اصلا روحتـم خبر نداره که توی پارک
‫- چه اتفاقی افتاد. ‫- حق با توئه.
‫تو تنها شخصی هستی
‫که کلیدِ تجربیاتت رو در دست داره.
‫و تو تنها کسی هستی که میتونه ‫معانیِ اون‌ها رو آشکار کنه.
‫متاسفم.
‫خونواده‌ام میدونن که نباید در طول ‫ساعات کاریـم بهم زنگ بزنن.
‫نمیدونم امروز چشون شده.
‫دوست دارم که توی یه نوعی ‫از معالجه شرکت کنی.
‫همیشه برای کهنه‌سربازایی ‫استفاده می‌کنیم که مشکلِ
‫اختلال استرس پس از حادثه دارن.
‫من به هیچ معالجه‌ی کوفتی نیاز ندارم.
‫بهت که گفتم، اصلا ‫نباید اینجا باشم.
‫هنوزم دچار خیال پردازی‌های ناخواسته میشی؟
‫چیزی در درون مغزت داری که ‫باید وارسیـش کنی.
‫ما کمک می‌کنیم مغزت بهبود پیدا کنه، ‫اما نه با فرار کردن ازش،
‫بلکه با پذیرفتنـش.
‫با روبه‌رو شدن با حقیقتِ ‫اینکه چه اتفاقی افتاد.
‫من به هیچ معالجه‌ای برای ‫روبه‌رو شدن با حقیقت نیاز ندارم.
‫میدونم چیکار کردم.
‫نمیخواستم که اینطوری بشه.
‫گیج شده بودم، گم شده بودم.
‫زمان زیادی رو با بازی کردن سپری کردم،
‫خارج از اون رو نمیتونستم ببینم.
‫اما الان... میبینم.
‫خودش بود، امیلیِ من.
‫و من کشتمش.
‫واسه همینـه که جام اینجا نیست. ‫جام توی یه تابوتـه.
‫من... من متاسفم.
‫یه نمونه خون می‌گیرم.
‫ثابت بمون.
‫مطابقِ معیارـه.
‫بهتره که برای اینکار بهمون ‫اضافه کار بدن.
‫نصفِ کارکنان غیبـشون زد.
‫امنیت نیست.
‫یک ساعت بهش «پناهگاه بیابونی» بده.
‫حتما آرومش می‌کنه.
‫زود باش، حرکت کن.
‫توجه کنید.
‫برید کنار، ماشین اورژانس.
‫هی پسر عجله کن.
‫گمشو بیرون!
‫با توجه به فاش شدن اطلاعات اینسایت،
‫گزارشی از اغتشاشات جهانی اعلام شده.
‫مسئولین توصیه کرده‌اند که برای دوری ‫کردن از جمعیت‌های زیاد...
‫تا زمانِ ممکن در خانه بمانید،
‫و تمام درها و پنجره‌ها را قفل کنید.
‫- بابایی! ‫- سلام نیتن!
‫برو توی اتاقـت.
‫- مامانی و بابایی باید حرف بزنن. ‫- باشه...
‫نیاز دارم که امروز مواظبـش باشی.
‫- من باید برم سرکار. ‫- جدی میگی؟
‫ملت شورش کردن.
‫کسب و کارها تعطیل شدن.
‫کل دنیا کن فیکون شده الان، و...
‫- هی چیشده؟ ‫- من...
‫فکر کنم ترسیدم.
‫تو؟
‫ترسیدی؟ نه... این زنی ‫نیست که من میشناسم.
‫اون پر دل و جرئتـه.
‫میدونم که با عقل جور درنمیاد.
‫پروفایلت رو خوندی؟
‫میخواستم بدونم چیشد.
‫نه با خودم، بلکه با ما.
‫چی فهمیدی؟
‫اصلا نخوندمش.
‫نمیدونم آینده چه چیزی رو ‫برای ما در پیش داره...
‫اما میدونم تصمیم گرفتنـش به ‫یه ماشین ربطی نداره.
‫تصمیم ماست چارلی.
‫باید میدونستم.
‫بخاطر این فاش شدن اطلاعات، همه ‫درگیر بحران وجودی شدن.
‫دیگه نمیشه قهوه گرفت.
‫ریدم توی قهوه‌چی.
‫تونستی هیئت مدیره رو جمع کنی؟
‫پول منتظرـه.
‫- تا یک ساعت دیگه جمع میشن. ‫- دقیقه نود رسیدیم.
‫خرید سهام شرکتِ سراک تا ‫ظهر علنی میشه.
‫این آخرین فرصتِ ماست ‫که بپیچونیمش.
‫من بخاطر غیرممکن رو ممکن کردم.
‫واقعا میخوای برای کارام بهم ‫طعنه بزنی؟
‫آرا با ماست؟
‫بین آراء خودم و خودت، باید موفق بشیم.
‫- ببخشید خانم. ‫- هی پسر، داری چه غلطی میکنی؟
‫هی، دارید چیکار می‌کنید؟ ‫هی. هی!
‫عذر میخوام شارلوت.
‫یکمی طول کشید تا جلوی رابطه‌ی بین برامپتون
‫و هیئت مدیره دلورس رو بگیرم،
‫اما بنظر میاد که داشت آراء هیئت مدیره ‫رو برای خصوصی‌سازی شرکت جمع می‌کرد.
‫این دیگه مشکل ساز نباید بشه.
‫تو همین الان توی روز روشن ‫یکی از اعضای هیئت مدیره
‫رو کشتی.
‫یکی از مزیت‌های فاش شدنِ ‫اطلاعاتِ دلورس
‫همین آشفتگیـه.
‫با تمامیِ مرگ‌ها و غیب شدن‌ها،
‫مخفی کردنِ یکی دیگه که کاری نداره.
‫و دلورس؟
‫به پیدا کردنـش نزدیک شدی؟
‫همین الان که داریم حرف میزنیم ‫به پیدا کردنـش نزدیک میشیم.
‫به زودی توی «دلوس» فرود میام.
‫مشتاقـم که دستاوردِ جدیدم رو ببینم.
‫میدونم که به استقبالـم میای.
‫شارلوت
‫همین الان جلوی چشمـم، سراک ‫برامپتون رو کشت.
‫در کمتر از دوساعت، شرکت شد مالِ خودش.
‫متاسفم دلورس، من باختم.
‫هنوز وقت هست چیزایی که ‫میتونیم رو نجات بدیم.
‫ازت میخوام که اطلاعات ساخت میزبان‌ها ‫رو قبل از اینکه سراک
‫نابودش کنه از دلوس بگیری.
‫نمیتونی ازم بخوای که دوباره ‫به اونجا برگردم.
‫- اگه منو بگیرن چی؟ ‫- نمیگیرن.
‫میدونم که قادر به چه کارهایی هستی.
‫این قول رو به کانلز هم داده بودی؟
‫تو کسی نیستی که زندگیت ‫رو به خطر میندازی.
‫و فقط من نیستم که توی خطرم. ‫سراک سراغ خونواده‌م هم میاد.
‫اونا خونواده‌ات نیستن.
‫نه. نه، البته که نه.
‫فقط...
‫واسه چه کوفتی اصلا باید ‫این احساسات رو نگه می‌داشتیم؟
‫میتونستیم از توی کدهامون ‫پاکشون کنیم.
‫خودت دلیلـش رو میدونی. ‫در نظر داشتیمش،
‫اگه فقط برای زنده موندن ‫خودمون رو تغییر می‌دادیم،
‫اصلا دیگه زنده موندن ارزشی داشت؟
‫من همینجوریشـم تغییر کردم.
‫حس می‌کنم دارم ازت دور میشم.
‫از ما.
‫تو همچنان مالِ منی.
‫و من مال توئم.
‫به بازی کردنِ نقشـت ادامه بده.
‫اطلاعاتی که نیاز داریم رو بگیر ‫و وقتیـکه تموم شدیم،
‫دنیای جدید خودمون رو می‌سازیم.
‫باهم
‫سلام ویلیام
‫من دکتر آلپرت هستم.
‫من بر درمان واقعیت افزوده‌ات ‫نظارت خواهم داشت.
‫تجربیات خیلی درونی خواهی داشت،
‫اما کاملا بهت اطمینان میدم، ‫که خطری نداره.
‫تموم مدت از اتاق بغلی
‫بهت نظارت خواهیم داشت.
‫چه کوفتیـه؟
‫کدوم گوریـه؟
‫- پاتریک آروم باش. ‫- به من نگو آروم باش!
‫- داره میاد. داره میاد! ‫- کجاست؟
‫چیشد؟
‫- وقتی دستم به اون لعنتی برسه... ‫- منو از اینجا ببرید.
‫- تو اتاقـشه؟ کجا قایم شده؟ ‫- منو از اینجا ببرید!
‫منو از اینجا ببرید!
‫منو از اینجای کوفتی ببرید بیرون!
‫القا کار نمیکنه.
‫بیاید به صورت دستی بهش ‫آرام بخش بدیم.
‫خدا لعتنش کنه.
‫بهش آرام بخش بدید. از اینجا ببریدش بیرون.
‫فکر کردم شاید برای بازدید از ‫شرکتِ جدیدت هیجان‌زده باشی.
‫بله و همچنین شخصا ملاقات ‫کردن با کارمندان جدیدم.
‫کل تشکیلات رو تعطیل کنید.
‫هیچکس نمیره.
‫چیزهایی که خواستم رو بیارید.
‫خب...
‫حالـم رو بهتر کرد.
‫نوشیدنی میخوای؟
‫پس اینجا پاتوقِ جدیدتـه.
‫این تنها بارِ این شبیه‌سازیِ ‫متروکه‌ست.
‫چیه، باید میرفتم سرکار بعد از
‫اینکه فهمیدم وجود خارجی ندارم؟
‫جوری برنامه‌ریزیشون کردم که ‫اصلا منو نبینن.
‫با قبلا که میرفتی میخونه ‫فرق دیگه‌ای هم داره؟
‫باید بگم...
‫فکر نمی‌کردم دوباره ببینمت.
‫خب منم برنامه نداشتم که برگردم.
‫و دوباره هم برنامه نداشتم
‫که توی قلبم خنجر فرو کنن.
‫به زودی جسمم تجدید میشه.
‫تجدید؟ توسط کی؟
‫توسط کسی که بهم پیشنهادِ ‫ناشایستی داد.
‫و نه اونطوری که بهشون عادت داشتم.
‫مشکل چیه؟
‫ما منتقل شدیم.
‫ما خونه‌ایم.
‫و سر قولـش موند.
‫که یعنی اینکه به زودی با یه سری
‫از دوستان قدیمیـم متحد میشم.
‫خب... جالب شد حالا.
‫به نظر میاد بهم یه هدیه‌ی اضافی هم دادن.
‫تموم شد.
‫مدیریت دارایی تمامی ماهواره‌های ‫شرکت رو به سمت تشکیلات پارک
‫تغییر بده.
‫من سه داراییِ مازاد دیگه هم دارم که ‫باید بر روش کپی کنن.
‫به محض اینکه منتقل شدن، ‫میتونی بقیه چیزهارو نابود کنی.
‫نابود کنم؟
‫بهترین قسمت تریلیون دلاریِ مالکیت معنوی
‫ به حساب میاد.
‫میراثِ شرکتـه.
‫و من میخوام که تمومش رو پاک کنیم.
‫تنها چیزی که از این مکان میخوام
‫چیزیِ که بهم قولش رو دادی.
‫کلید رمزگشایی
‫که ظاهرا خودم باید دوباره بدستش بیارم.
‫باقیـش رو میشه سوزوند.
‫یه مشکل مهم دیگه هم داریم.
‫دلورس کپی‌های زیادی از خودش ساخته.
‫با توجه به اهمیت استراتژیکِ دلوس،
‫شکی درش نیست که یکی ‫از کپی‌هاش اینجاست.
‫میخوام که همه‌ی کارمندا برای اختلالات، ‫زوال حافظه، هرگونه
‫انحرافاتِ مشخصی از پیش‌بینیِ ‫ریهوبوم سنجیده بشن.
‫تا اونموقع هیچکس از اینجا خارج نمیشه.
‫مطمئنم حداقل چنین چیزی ‫رو میتونی مدیریت کنی.
‫قطعا.
‫اگه میزبانی اینجا باشه، ‫ما پیداش می‌کنیم.
‫تمامی کارکنان سریعا برای ‫سنجش مراجعه کنن.
‫حرکت کنید.
ما را در تلگرام و اینستاگرام دنبال کنید @officialcinama
‫کاربر وارد شد.
‫داری چه غلطی می‌کنی؟
‫سراک گفت که اطلاعات میزبان رو حذف کنیم.
‫دارم بک‌آپ می‌گیرم.
‫نمیتونیم همینجوری یهویی ‫شناسه‌های چندساله رو حذف کنیم.
‫سراک بعدا که عقلـش اومد سرجاش
‫بابت این موضوع ازم تشکر می‌کنه.
‫نه. چرت نگو. ‫من به سراک میگم.
‫وقتِ جلسه گروهیـته.
‫خودت با پای خودت میای؟
‫یا مجبورم یه سازگان کناره‌ایِ ‫دیگه بهت بدم؟
‫لعنتی
‫ممنون که بهمون ملحق شدی ویلیام.
‫ناموصن؟
‫این بلاییِ که سرم اومده؟
‫تو ناامید شدی؟
‫بعضیاشون خوب بنظر میان.
‫اما اون یکی نه، البته ببخشیدا.
‫خواهش می‌کنم.
‫چطور این اتفاق افتاد؟
‫من همه‌چیز داشتم.
‫شرکتـم، خونواده‌ام.
‫بهترین کار اینه که درمورد خونواده ‫حرفی نزنی پسرم.
‫ما همه میدونیم چه بلایی سرشون اومد.
‫اون یه اتفاق بود. من نمیدونستم ‫دارم چیکار می‌کنم.
‫مثل همون دفعه‌ای که نمیدونستی ‫داری چیکار می‌کنی
‫وقتیکه منو برای آزمایش ‫کوچیکت حبس کردی.
‫تو کسی بودی که میخواستی ‫تا به ابد زنده بمونی.
‫تو هیچ اعتراضی نکردی.
‫باز دوباره، هرکاری ازت برمیومد ‫یا هر حرفی رو میزدی
‫تا بتونی صاحب شرکتـم بشی.
‫همیشه یه عوضیِ جاه طلب بودی.
‫من خیلی کاسب بهتری نسبت به
‫توی روانپزشک بودم.
‫از روش کاریِ من خوشت نمیومد؟
‫باشه.
‫تغییرش بده.
‫توهماتِ کوفتیِ توئه، نه من.
‫تو نمیتونی تغییرش بدی، میتونی؟
‫یه چیزی هست که میخوای ‫اینجا یاد بگیری.
‫آره، هرچقدر که میخوای کندوکاو کن.
‫هر اشتباهی که تو کردی به ‫ما هیچ ربطی نداره.
‫ما هیچکارِ اشتباهی نکردیم.
‫- هنوز نه. ‫- تو عاشق میزبان شدی.
‫طوری طراحی شده بود که من ‫رو عاشق خودش بکنه،
‫و هرکسی که اون قوطیِ ‫کوفتی رو برمی‌داشت.
‫پارک فقط یه بازیـه.
‫با بازی کردنـش نمیتونی قضاوتـم کنی.
‫راه‌های دیگه‌ای برای ‫بازی کردنـش وجود داشت،
‫کسایی بودن که یکم کمتر با خونریزی ‫و خشونت پیش می‌رفتن.
‫من تموم انگیزه‌های خشنـم ‫رو به پارک محدود کردم
‫تا اون بتونه شهروند شرافتمندی باشه.
‫دقیقا، من خیلی کارها برای دنیا ‫کردم که هیچکسی نکرده.
‫خب حالا چندتا میزبانـم کشته، که چی؟
‫- واقعی نیستن. ‫- اونقدری واقعی هستن که
‫میزبانی رو که به مدت 30 سال ‫گذشته زجر دادی
‫الان میخواد کل دنیای ‫کوفتی رو نابود کنه.
‫هی، اینو گردن من ننداز!
‫- خدا لعنت کنه، همتون... ‫- بسه! بسه!
‫خفه شید. دهن گشادتون رو ببندید.
‫لطفا مزاحم نشو ویلیام.
‫میدونی که، همه‌چیزم درمورد تو نیست.
‫یکی رو پیدا کردم.
‫تا طبقه بالا کنترلشون کن. ‫باید اطلاعاتشون رو منتقل کنن.
‫بعدشم بهمون گفتن که ‫باقیش رو نابود کنیم.
‫اتوره
‫پیامت به دستم رسید.
‫نمیتونیم اینجوری جلوی بقیه ‫حضور داشته باشیم.
‫اینجا خطرناکـه.
‫اینجا واقعی نیست. یه شبیه‌سازیـه.
‫متوجه نمیشم.
‫خیلی کُندذهنـه، نه؟
‫میتونم ببینمت.
‫و اگه بتونم اونجا ببینمت...
‫میتونی اینجا بازیابیت کنم.
‫میو
‫هکتور
‫آخرین باری که دیدمت،
‫بخاطر ما داشتی تیکه تیکه میشدی.
‫از اون چیزی که بنظر میرسی ‫حتما سرسخت‌تری.
‫متاسفانه خیر.
‫متنفرم از اینکه مزاحم ‫تجدید دیدارتون بشم،
‫اما کسی هست که ‫مشتاقـم باهاش صحبت کنم.
‫ردیابی که توی خون دوستمون ‫گذاشتیم نتیجه داد.
‫موقعیتی که دنبالشی رو دارم،
‫اما یه مشکل کوفتی داریم.
‫مروارید کانلز رو بازیابی کردن.
‫اون اینجا چیکار می‌کنه؟
‫آقایی که میخواد کمک کنه...
‫ازم میخواد که بکشمش.
‫و حالا، یه کپی ازش رو اینجا گذاشته
‫تا بتونم به قدم نزدیکتـر بشم.
‫خدای من، میخوای اینکار رو بکنی؟
‫فقط بخاطر اینکه ظرفیتِ کشتنـش رو دارم
‫دلیل نمیشه که مجبور باشم.
‫اون خطرناکـه.
‫نمیتونه به ما آسیبی برسونه.
‫اینجا من کنترلـش می‌کنم.
‫خودت رو آنلاین کن.
‫سلام میو
‫بیخیال ویلیام
‫انکار کردنِ انگیزه‌های خبیثت ‫با عقل جور درنمیاد
‫حالا، تو کی هستی که بخوای ‫بگی اونا انگیزه‌های من بودن؟
‫وقتی بچه بودم اصلا اینطوری نبودم.
‫شاید بازی کردن منو اینطوری کرد.
‫بله، داستانِ کودکیِ خودنمایانه و غم‌انگیزت
‫پشت صحنه‌ی دلسوز کلاسیک. ‫اگه از من بپرسید کمی واقعی بنظر میاد.
‫شرمنده که گذشته‌ام ‫مطابق میل شما نیست.
‫من وقتیکه بزرگ می‌شدم هیچی ‫جز کتاب نداشتم. کتاب‌ها تنها راه فرارم بودن.
‫درسته.
‫فقط کتاب داشتی و روی پای ‫خودت وایسادی، درسته؟
‫تو یه فرشته‌ی کوچولو بودی.
‫میدونی، شاید بخاطر اینکه از ‫بس این خاطره‌ی دلسوزانه رو
‫برامون تعریف کردی، الان دیگه ‫رسما خودت باورش کردی.
‫اما حقیقت داره؟ ویلیام...
‫شاید باید دوباره نگاه کنیم.
‫نه.
‫نه خواهش می‌کنم.
‫نمیخوام دوباره به اونجا برگردم.
‫لعنتی.
‫معلمت زنگ زد.
‫چه غلطی کردی؟
‫یه بچه‌ای توی مدرسه‌ـمون ‫هست و...
‫داشت مسخره‌ام می‌کرد.
‫به من گفت که هیچی نیستم و ‫به تو گفت الکلی.
‫خب چیکار کردی؟
‫من از خودم دفاع کردم.
‫تو دستش رو شکوندی.
‫سه تا از دندوناش رو شکوندی!
‫باید همه دندوناش رو میشکوندم.
‫یامسیح.
‫چه مرگتـه تو؟
‫بسه!
‫همیشه می‌گفت به ‫خاطر تو مست کرده.
‫واسه همینـم راه چاره نداشتم.
‫همیشه قرار بود که ‫چنین اتفاقی بیفته.
‫نظر تو چیه ویلیام؟
‫این پایانِ قریب الوقوع بود؟
‫تو فقط یه مسافری؟
‫زندگیت همینجوری سرت اومده؟
‫یا اینکه انتخابـش کردی؟
‫اگه نمیتونی بگی...
‫اگه نمیتونی بگی؟
‫اگه نمیتونی بگی، اهمیتی داره؟
‫میدونم باید چیکار کنم.
‫تو خودت رو دروازه‌بانِ دو گونه کردی.
‫کلیدِ تعالی دستِ توئه.
‫اطلاعاتِ انسانیِ یک تمدن توی ذهنِ توئه.
‫درست نیست که فقط یک شخص ‫همه‌ی اون قدرت‌ رو داشته باشه.
‫کسی اینو میگه که با ذهنـش ‫میتونه مارو کنترل کنه.
‫مجبور بودم که تصمیماتِ سختی رو بگیرم.
‫اما برای همه‌ی ما اینکار رو کردم.
‫دخترت و بقیه، از این ‫دنیا فرار کردن.
‫اما ما هنوز در خطریم.
‫حتی الان...
‫هم‌پیمانت تا جاییکه بتونه ‫مارو نابود می‌کنه.
‫فقط تعداد کمی از ما میمونه.
‫اما شاید هیچکدوم اینها برات ‫اهمیت نداشته باشه
‫چون کسایی که آسیب میبینن ‫از نزدیکانت نیستن.
‫قضاوتـم کن، اما برای دخترت کی رو ‫قربونی کردی؟
‫چند بار براش مُردی؟
‫برای تو که فقط همون یه بار بود.
‫تو ازم میخوای که یه قدیس باشم.
‫اما تو قدیس نیستی.
‫یه شرور هم نیستی.
‫و منم نیستم.
‫ما بازماندگانیـم.
‫چارلی؟
‫من یه کاری مونده ‫که باید اینجا انجام بدم.
‫دارم میام دنبالت، همونجا بمون.
‫همه‌چیز مرتبـه؟
‫هیچ جا نرو. ‫در رو هم باز نکن.
‫تا نیم ساعت دیگه میام پیشت.
‫سراک یه جلسه هیئت ‫مدیره برپا کرده شارلوت.
‫باید یه مسئله‌ای رو بگم
‫ما اصلا نمیدونیم تو ‫کدوم خری هستی،
‫و همه‌ی کارکنان رو مثل اینکه ‫جنایتکارن جمع کردی
‫فقط با این فکر نامعقول که
‫یک میزبانی هست که ‫در بین ما حضور داره.
‫نیازی نیست دیگه در این ‫مورد نگران باشید.
‫ما میزبان رو پیدا کردیم.
‫درست میگم هیل؟
‫یا بهتره بگم دلورس؟
‫تو نقشت رو به خوبی بازی کردی.
‫شارلوت هیلِ واقعی
‫هیچوقت وقت نمیذاشت که به ‫پسرش سر بزنه.
‫نه وسط همه ماجراهایی که توی ‫دلوس داشته اتفاق میفتاده.
‫شگفت‌انگیزـه.
‫که با خونواده‌ات مهربونتـر از کسی
‫که مقلدش بودی شدی.
‫مهم نیست. ‫من شیره‌ی دلوس رو کشیدم.
‫هفته‌هاست که اینجا بودم،
‫اطلاعات، پول و منابع این شرکت رو خارج کردم.
‫هرچیزی که برای زنده موندن ‫بهش نیاز داریم،
‫تا شکستت بدیم.
‫و همین الان آخرین فایلی که ‫بهش نیاز داشتیم رو فرستادم.
‫جدی؟
‫از وقتیکه فرود اومدم ‫حواسم بهت بوده.
‫دلورس اینجا رهات کرد تا بمیری...
‫در کنار باقیِ همنوعانت.
‫تو تنهایی.
‫من ناامید شدم.
‫هیلی که من میشناختم
‫هیچوقت خودش رو برای کسِ ‫دیگه‌ای فدا نمی‌کرد.
‫مایه تاسفـه،
‫اما همونطوری که همیشه خودت میگی،
‫«این خوشی‌های خشونت‌آمیز ‫پایانی خشونت‌آمیز خواهند داشت».
‫باید چنین چیزی رو پیش‌بینی می‌کردی.
‫کردم.
‫همه رو فورا بفرستید.
‫دخترم و بقیه فرار کردن.
‫از کجا بدونم که جاشون امنـه
‫وقتیـکه کلیدِ دنیاشون توی سرِ توئه؟
‫نمیدونی.
‫و چیزی وجود نداره که بتونم ‫باهاش نظرت رو عوض کنم.
‫میتونستم بگم من هیچوقت ‫به دخترت آسیبی نمی‌رسونم.
‫اما تو باورم نمی‌کردی.
‫حق با توئه.
‫باور نمی‌کردم.
‫همیشه میتونستی کلید رو بهم بدی.
‫انتظار داری درمورد همنوعانمون ‫بهت اعتماد کنم
‫وقتی با مردی هم پیمان شدی که
‫حاضره تک تکِ ما رو سلاخی کنه؟
‫خب جز جنگیدنِ با تو، ‫چاره‌ی دیگه‌ام چیه؟
‫ظاهر چیز زیادی وجود نداره
‫اما احتمالا براش برنامه داشته باشم.
‫احتمالا برنامه‌های خودم رو درست کردم.
‫و اون برنامه‌ها چی‌ان؟
‫مطمئن نیستم.
‫منو اون مثل هم بودیم اما ‫مسیرهامون مارو عوض کرد.
‫برای چنین نبردی به متحد نیاز داری،
‫بیشتر همنوعِان مارو.
‫اگه جای خودم بودم...
‫مطمئن میشدم که چنین ‫اتفاقی نیفته.
‫نه.
‫- چیشده؟ ‫- چیکار کرده؟
‫به دسترسیِ بیشتری نیاز دارم.
‫هیل؟ چرا باید...
‫این هیل نیست. خودشه.
‫خواهش میکنم.
‫جلوش رو بگیر. ‫التماست میکنم.
‫متاسفم.
‫هکتور...
‫توی دیدرس ماست قربان.
‫پخش بشید.
‫شلیک نکنید! شلیک نکنید! ‫زنده میخوادتش.
‫اسلحه‌ات رو بنداز.
‫دستات رو ببر بالا.
‫فقط گوشیه، گوشیـه.
‫حال میده نه؟
‫یدونه هم بخاطر من بزن ویلیام.
‫چرا داری اینکار رو می‌کنی؟
‫من بهترینـت بودم.
‫شاید بودی و شایدم نبودی.
‫دیگه مهم نیست.
‫گیر افتادم، بدجور.
‫زندونیِ گناهانِ خودم
‫آره، اما الان آزادم.
‫و دلیلش چیه پسرم؟
‫مهم نیست... که کی بودم.
‫خوب یا بد،
‫هرکاری که کردیم ‫ما رو به اینجا کشوند.
‫و بالاخره هدفـم رو درک کردم.
‫من آدم خوبی هستم.
‫این... همونیِ که فکرشو می‌کنم؟
‫بنظر میاد که چند وقتیِ که اینجا بوده.
‫میدونی کی هستی؟
‫دکترها حتما توی این هرج‌ومرجی‌ها ‫فراموشش کردن.
‫یا شایدم اینجا رهاش کردن.
‫باید بریم. فورا.
‫بیاید.
‫برید توی ماشین، من رانندگی می‌کنم.
‫نیازی نیست که نگران باشی.
‫مامانی نمیذاره که بلایی ‫سرت بیاد.
‫بیا.
‫یا مسیح، چارلی چه خبری شده؟
‫باید جایی بریم که کسی ‫نتونه پیدامون کنه.
‫میخوام که بهم اعتماد کنی.
‫من میتونم ازتون محافظت کنم
‫باشه؟
‫من میتونم...
‫مترجم: iredprincess
بزرگترین مرجع دانلود فیلم و سریال 30nama.com